Przekonanie, że ekrany smartfonów i monitorów ostatecznie wyprą tradycyjne nośniki informacji z przestrzeni publicznej, okazuje się błędnym założeniem wynikającym z fascynacji nową technologią. Reklama fizyczna, instalowana na budynkach czy przy drogach, wciąż stanowi fundament komunikacji wizualnej, ponieważ operuje w sferze, której nie da się wyłączyć jednym kliknięciem myszki. Istnieje ona realnie, zajmując konkretne miejsce w krajobrazie architektonicznym i wymuszając interakcję z odbiorcą poprzez samą swoją obecność.
Wybór nośników wizerunkowych stanowi jeden z fundamentów strategii komunikacyjnej przedsiębiorstwa, które operuje w oparciu o konkretne wartości użytkowe i estetyczne. Przedmioty, które trafiają do rąk klientów, kontrahentów czy pracowników, przestają być jedynie gadżetami, a stają się realnym komunikatem o jakości standardów panujących w organizacji. Rezygnacja z tanich, jednorazowych rozwiązań na rzecz produktów wykonanych z naturalnych surowców to ruch wynikający z chłodnej kalkulacji wizerunkowej oraz dbałości o trwałość relacji.
Dobór materiałów takich jak drewno, certyfikowana bawełna, korek czy rPET pozwala na budowanie narracji opartej na rzetelności. Firmy coraz częściej dostrzegają, że przedmiot o wysokiej użyteczności, który służy obdarowanemu przez lata, buduje znacznie silniejszy ślad pamięciowy niż masowo produkowane akcesoria o krótkim cyklu życia.